WAMA-SPORT Historia – Tadeusz Abramski-Białowąs – Wygrywał na zawołanie

Fot. arch. Janusza Poryckiego

Tadeusz Abramski-Białowąs był jednym z najbardziej wszechstronnych sportowców na Warmii Mazurach w drugiej połowie lat czterdziestych i pierwszej pięćdziesiątych. Piłkarz, lekkoatleta, tenisista stołowy. Działacz, szkoleniowiec. Całe swe młode życie poświęcił sportowi Olsztyna. Długie lata był jego gwiazdą. Znany tez pod pseudonimem Białowąs.

Urodził się w 1921 roku w Sypniewie w powiecie Maków Mazowiecki. W tym tez mieście ukończył szkołę podstawową, natomiast średnią w Ostrołęce. Będąc uczniem szkoły mechanicznej (Polskiej Młodzieży Szkolnej) uprawiał lekkoatletykę w klubie Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. A piłkę nożna w KS Ostrołęka. Był powoływany do reprezentacji miasta, a ostatni występ przed wybuchem II wojny światowej zaliczył w Ciechanowcu w lipcu 1939 roku.

Zaliczył pomyślnie testy sprawnościowe, przeszedł badania lekarskie i został przyjęty do Szkoły Pilotów w Krośnie. Zawierucha września nie pozwoliła na rozpoczęcie nauki. Trafił na front. Po rozformowaniu jednostki natychmiast nawiązał kontakt z podziemiem i w lutym 1940 roku został zaprzysiężony w jednym z oddziałów ZWZ-AK. Uczestniczył w licznych akcjach dywersyjno-sabotażowych. Ukończył konspiracyjną szkołę podchorążych i został mianowany dowódcą plutonu, a w roku 1044 dowódcą oddziału specjalnego w Radzyminie. Kawaler Krzyża Walecznych, Krzyża Partyzanckiego i Krzyża Armii Krajowej.

W czasie okupacji nie stracił kontaktu ze sportem. Występował w reprezentacji Legionowa uczestnicząc w imprezach konspiracyjnych.

Po zakończeniu działań wojennym zamieszkał w stolicy. Powrócił do czynnego życia sportowego. Postawił na piłkę nożną. Grał w jednej drużynie z Edwardem Brzozowskim (6-krotnym reprezentantem Polski, później trenerem Polonii Warszawa), Antonim Wołuszem (kolega z Ostrołęki) Władysławem Szczepaniakiem (34-krotnym reprezentantem Polski, olimpijczykiem), Zenonem Odrowążem (członkiem drużyny Polonii, która w roku 1946 sięgnęła po mistrzostwo Polski).

W czerwcu 1945 roku przeniósł się do Olsztyna. Nie zwlekając włączył się w działalność sportową. Grał w drużynie reprezentującej spółdzielców Społem. Był jednym ze współorganizatorów zespołu piłkarskiego tego klubu, który 15 lipca 1945 roku na Stadionie Leśnym w Olsztynie spotkał się z kolejarzami. Wiele razy reprezentował nasze województwo. Zaliczał się do czołowych przedstawicieli „królowej”. Skakał w dal, trójskokiem, pchał kulę, rzucał oszczepem.

Swej sportowej pasji nie ograniczał do jednej dyscypliny. Uznawany był za sportowca – omnibusa. Nie jakiej arenie by nie stanął, jaki przyrząd wziął do ręki wygrywał, a przynajmniej zaliczał się do elity. Miał na swoim koncie wicemistrzostwo Polski w dziesięcioboju, wywalczone w 1947 roku. „Życie Olsztyńskie” poinformowało, że uzyskał następujące wyniki: 100 m – 12.1 sek, 110 m ppł – 21.3 sek, 400 m – 50 sek, 1500 m – 5.15.2, skok w dal – 5.97 m, skok wzwyż – 151 cm, skok o tyczne – 275 cm, rzut oszczepem – 48.47, rzut dyskiem 29.19 m, pchnięcie kulą – 12.12 m. Był rekordzista okręgu w rzucie oszczepem (52.80) , pchnięciu kula (13.20) i dziesięcioboju (4745 pkt.)

Uprawianie sportu łączył z aktywna działalnością organizatorską. Pełnił wiele społecznych i etatowych funkcji. Współuczestnik w powołaniu Olsztyńskiego Klubu Sportowego oraz Okręgowego Związku Piłki Ręcznej. Po zakończeniu kariery sportowej zajmował się szkoleniem młodzieży. Działał w kilku okręgowych związkach sportowych, w tym piłki nożnej i lekkiej atletyki. Kierował Okręgowym Związkiem Tenisa Stołowego. Zmarł 22 stycznia 2006 roku w Olsztynie.

Tekst ukazał się w Panoramie Warmii i Mazur 2010 (autor Janusz Porycki)

historia Lekkoatletyka Olsztyn sport seniorski

Komentarze

Subskrybuj
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments

Wspierają nas

Ośrodek Sportu i Rekreacji Olsztyn

Warmińsko-Mazurskie Zrzeszenie Ludowych Zespołów Sportowych

Urząd Marszałkowski Województwa Warmińsko-Mazurskiego

0
Chcielibyśmy poznać Twoją opinię! Skomentuj artykuł!x
()
x